Σε Διαμεσολάβηση υπάγονται, με συμφωνία των μερών, διαφορές ιδιωτικού δικαίου, κυρίως αστικές και εμπορικές, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέρη έχουν εξουσία διάθεσης του αντικειμένου της διαφοράς, μπορούν δηλαδή να συνάπτουν ελεύθερα συμβιβασμό επ’ αυτού.

Ενδεικτικά, αντικείμενο διαμεσολάβησης μπορούν να αποτελέσουν:
•    Επιχειρηματικές και εμπορικές διαφορές
•    Οικογενειακές και Γαμικές διαφορές
•    Εργατικές και ενδοεπαγγελματικές διαφορές
•    Διαφορές από την αστική ιατρική ευθύνη
•    Διαφορές από την περιήγηση και χρήση του διαδικτύου
•    Γειτονικές και Κοινοτικές διαφορές
•    Διαφορές οροφοκτησίας
•    Διαφορές που προκύπτουν από πτώχευση επιχειρήσεων
•    Διαφορές πνευματικής ιδιοκτησίας
•    Κατασκευαστικές διαφορές
•    Καταναλωτικές διαφορές και διαφορές που προκύπτουν στο ηλεκτρονικό εμπόριο
•    Διαφορές ναυτικού δικαίου

Επομένως δεν μπορούν να υπαχθούν σε Διαμεσολάβηση διαφορές δημοσίου δικαίου, όπως για παράδειγμα οι φορολογικές διαφορές.

Σύμφωνα με τον νόμο, ορισμένες διαφορές ιδιωτικού δικαίου δεν υπάγονται στη Διαμεσολάβηση και είναι υποχρεωτική η προσφυγή στα δικαστήρια και έκδοση δικαστικής απόφασης. Και σε αυτές όμως τις περιπτώσεις τα μέρη μπορούν να προσφύγουν στην Διαμεσολάβηση, προκειμένου να ρυθμίσουν θέματα που δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο Διαμεσολάβησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι γαμικές διαφορές: Τα μέρη μπορούν να προσφύγουν στην Διαμεσολάβηση για να διευθετήσουν τα οικονομικά και περιουσιακά ζητήματα που ανακύπτουν σε ένα διαζύγιο, ήτοι την διατροφή των τέκνων ή/και του ενός συζύγου, την επικοινωνία με τον έτερο γονέα και τις αξιώσεις συμμετοχής στα αποκτήματα. Ο νόμος όμως ορίζει ότι θα πρέπει να εκδοθεί δικαστική απόφαση για να λάβουν διαζύγιο, να ακυρωθεί ο γάμος, να ρυθμιστεί η επιμέλεια των τέκνων, να απονεμηθεί η γονική μέριμνα, να αναγνωρισθεί ή προσβληθεί η πατρότητα κά.