Όταν πήγατε σε δίκη, μείνατε ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα;

Οι περισσότεροι άνθρωποι κάποια στιγμή στη ζωή τους θα χρειαστεί να λύσουν κάποιο νομικό ζήτημα ενώπιον των δικαστηρίων. Όσοι έχουν ήδη μπει σε αυτή τη διαδικασία γνωρίζουν ότι είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα, αφού μπορεί να κρατήσει αρκετά χρόνια, έχει μεγάλο κόστος και φυσικά δημιουργεί και διατηρεί ψυχοφθόρα συναισθήματα για όσο καιρό διαρκεί.

Αξίζει όμως τον κόπο; Είναι το αποτέλεσμα αυτό που αναμένει ο διάδικος ο οποίος πιστεύει ότι θα δικαιωθεί;

Ένας από τους λόγους που η διαμεσολάβηση έχει τόσο μεγάλη επιτυχία σε χώρες του εξωτερικού, η οποία αγγίζει στις περιπτώσεις της Ιταλίας και της Γαλλίας το 80%, είναι ακριβώς αυτός. Το αποτέλεσμα της διαδικασίας είναι αυτό που επιθυμούν τα μέρη. Εκείνα είναι που θα κρίνουν τι είναι δίκαιο, τι θα δεχτούν και τι όχι, συμφωνώντας μεταξύ τους σε μια κοινά αποδεκτή λύση. Το αποτέλεσμα δεν επιβάλλεται από κάποιο τρίτο πρόσωπο όπως ο δικαστής ή ο διαιτητής, αλλά αντιθέτως προκύπτει από τις επιθυμίες των μερών που αντιδικούν. Ο ρόλος του διαμεσολαβητή δεν είναι να δώσει τη λύση στο πρόβλημα όπως θα συνέβαινε στη διαδικασία ενώπιον των δικαστηρίων, αλλά να υποβοηθήσει τα μέρη να βρουν τη λύση που ικανοποιεί αυτά. Γι’αυτό και η στάση του είναι πάντα ουδέτερη.

Απόρροια του ιδιαίτερου αυτού χαρακτηριστικού της διαμεσολάβησης είναι τα μέρη να συμμορφώνονται με τη λύση που επέλεξαν, η οποία μπορεί να φτάσει σε κάποιες χώρες ακόμα και στο συντριπτικό ποσοστό του 98%! Κάτι που είναι άλλωστε φυσικό, αφού πρόκειται για τη δική τους προσωπική λύση, η οποία επιλέχθηκε από τους ίδιους και δεν επιβλήθηκε από κάποιον άλλο. Έτσι αν ρωτήσει κανείς ανθρώπους που δοκίμασαν τη διαμεσολάβηση για να λύσουν μια νομική τους διαφορά, θα λάβει σχεδόν πάντα την ίδια απάντηση. Ότι πράγματι έμειναν ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα.